پر شور .. مثل شوروا !!!
گویی انتخاباتی دیگر در راه است که مردم شهر کار و زندگی خویش را رها کرده و در بازترین فضای مهرانگیز سیاسی با آزادی در کوی و برزن و حتی پشت دوربین صدا و سیما مشغول تبادل افکار و رایزنی هستند و البته با میل و رغبت زاید الوصفی انتظار آن را می کشند.
انتخابی که بر مینای استواری چون آزادی خواهی و میزان بودن رای مردم ونه تمامیت طلبی برای فرد استوار شده است و از چنان ماهیت ماهوی مستحکمی سود می برد که دیگر جای هیچ چون و چرایی باقی نخواهد گذاشت.
صحبت از گزینش خبرگانی است برای نظارت بر شاهراه حیاتی و شخص اول مملکت و گروهی دیگر برای سکنی گزیدن در مقام ناظم و ناظر امور شهری.
سعی می کنیم در این مقال؛ گریزی کوتاه بر گذشته این رویداد آسمانی داشته باشیم تا در این بین لااقل تفاوت ها را بیشتر احساس کنیم و شاید حضور پر شور خود را پر شورتر کنیم!
مجلس خبرگان رهبری از گذشته تا حال
سابقا در سیاست ایران هنگامیکه قصد تغییرقانون اساسی را داشتند؛ مجلس موسسان تشکیل می شد.
بعد از انقلاب برای تدوین قانون اساسی مجلسی تحت عنوان مجلس خبرگان قانون اساسی شکل گرفت و به دستور امام خمینی(ره) پیش نویسی از قانون اساسی نوشته شد و سپس خبرگان منتخب مردم آنرا مورد بحث قرار دادند.
دوره اول :
برگزاری انتخابات نخستین دوره مجلس خبرگان به خاطر مصادف بودن با زمان جنگ و همچنین وجود ابهاماتی در خصوص چگونگی انجام وظیفه این مجلس حساسیت هایی را موجب شده بود؛ ولی وجود چهره های مطرح انقلاب چون آیت الله منتظری (رئیس مجلس)، شهید بهشتی (نایب رئیس)،هاشمی رفسنجانی، صانعی و مشکینی کمی از حجم انتقادات وارده به آن را کاسته بود.
انتخابات مجلس خبرگان در 19 آذر سال 1361 در 24 استان کشور برگزار شد و در تاریخ 13 تیرماه 1362 با 69 تن از نمایندگان خبره مردم در سراسر کشور گشایش یافت.
مساله مهم در این انتخابات آن بود که تنها کسانی می توانستند نامزد نمایندگی شوند که "مجتهد در علوم فقهی" باشند.از تصمیمات مهم این مجلس می توان به تدوین قانون اساسی و انتخاب قائم مقام رهبری اشاره کرد.
دوره دوم :
شوراي نگهبان در تاريخ ۷مهر ۱۳۶۹اسامي نامزدهاي تاييد شده براي دومين دوره مجلس خبرگان را منتشر كرد و معلوم شد كه براي انتخاب ۸۳ نفر براي سراسر كشور؛ تنها ۱۰۹نفر مورد تاييد قرار گرفتهاند.
در 16 مهر ماه سال 1369 انتخابات دومین دوره مجلس خبرگان در 21 حوزه انتخابیه برگزار شد.
ثبت نام بسيار كم افراد صاحب صلاحيت در اين انتخابات، بيميلي و احساس بينيازي براي فعاليت انتخاباتي از سوي بسياري از علما با توجه به حضور فقها و علماي شاخص در بسياري از استانها، تعيين شيوه امتحان از سوي شوراي نگهبان و استنكاف شمار كثيري از نامزدها از شركت در امتحانات، ارائه نشدن فهرست انتخاباتي از سوي همه گروههاي سياسي و دلايلي از اين دست، باعث شدند كه بطور جدي فضاي مناسب پديد نيايد و مشاركت مردم كاهش پيدا كند.
از چهره های شاخص در این مجلس می توان به آیت الله مشکینی ( رئیس مجلس)، هاشمی رفسنجانی ( نایب رئیس) و آیت الله امینی اشاره کرد.
تاسيس مركز تحقيقات علمي و انتشار فصلنامه حكومت اسلامي و همچنین بررسي آيين نامه اجرايي مجلس، از جمله اقدامات اين مجلس در دوره دوم بود و البته مذاکرات اجلاس آن در همه سال های تشکیل آن به صورت محرمانه باقی ماند و هیچگاه منتشر نشد.
دوره سوم :
اولين نشست سومين دوره مجلس خبرگان، چهارم اسفندماه ۱۳۷۷برگزار شد و اعضاي هيات رئيسه پيشين بار ديگر انتخاب شدند.
بیشترانتقاداتی که از این دوره بر مجلس خبرگان وارد می شد بر چهار محور متمرکز بود (و البته هست) :
۱- نبايد مجلس خبرگان صرفا در انحصار فقها و روحانيون باشد.
۲- مذاكرات و مصوبات آن علني شود .
۳- نظارت شوراي نگهبان بر انتخابات آن لغو شود چرا كه شبهه دور را به وجود ميآورد .
۴- در مسائلي كه مربوط به حيطه وظايف آن نيست، دخالت نكند.
شورا و خواستگاه اجتماعی
در مجلس اول، "قانون تشكيلات شوراهاي اسلامي كشور" در آذرماه ۱۳۶۱در ۵۳ماده به تصويب رسيد.
اين قانون با قانون مصوب مهرماه شوراي انقلاب كه تاكيد بر اختيار بيشتر شوراها داشت متفاوت به نظر ميرسيد. بين سالهاي ۱۳۶۱تا ۱۳۷۵اين قانون چند بار بين دولت و مجلس رفت و برگشت كرد و هر بار از اختيارات شوراها كاسته شد و سرانجام در خردادماه سال ۱۳۷۵با كاهش چشمگير اختيارات شوراها و عدم انسجام آن به تصويب مجلس پنجم رسيد.
در سال 1377 دولت اصلاحات انتخابات شورا ها را بعد از قریب به 20 سال تاخیر در سراسر کشور برگزار کرد که البته با رای نمایندگان این ائتلاف در بیشتر حوزه های انتخابی همراه بود.
در دوره اول ساختارها، اساس و بستر كار برای فعاليت شوراها فراهم شد. البته كارشكنيهايي ازسوي برخي جريانها بوجود آمده بود كه موانعي در سر راه اهداف آن به حساب ميآمد، از جمله ترور سعید حجاریان از اعضاي شوراي شهرتهران، اما در مجموع اعضاي شوراهاي شهر در نهادينه كردن لزوم وجود شوراها توفيق اساسي يافتند و اين خود گامي مهم بود.
دوره دوم انتخابات شوراهای شهر در اسفند 81 با شرکت حداقلی مردم ، به خاطر نبود رضایت نسبی ، در حوزه های مختلف انتخاباتی برگزار شد .
عملكرد شوراهاي اول و دوم به رغم مشكلات و موانعي كه بر سر راه كار آنها وجود داشت را می توان تا حدودی مفيد و موثر ارزيابي کرد. ازجمله مسائل ميتوان به عدم توانائي برخي از منتخبان و مقاصد شخصی ایشان، نقايص و عدم انسجام قانون شوراها و نداشتن اختيارات لازم و عدم همكاري مورد نياز از سوي نهادهاي دولتي و مردم اشاره داشت.
به هر حال در هر دوره حدود ۱۵۰هزار نفر در سطح كشور در بستر شوراها، ارتباط با مردم و پاسخگويي به نيازهاي مستمر مردم وبطور خلاصه "شورايي كاركردن " تجربه سياستورزي، مشاركت اجتماعي و كار جمعي را مياندوزند.تشكيل شوراهاي مقتدر، كارآمد و مستقل ميتواند گامي در راستاي تقويت فرايند دموكراسي باشد و راه را براي مطالبه اصلاح قانون شوراها و اجراي مديريت واحد شهري كه پيشنياز ارتقاء كيفيت خدمات شهري و زندگي سالم در شهرها و كاهش هزينههاي زندگي است، هموار سازد.
برادر حجتی .... ۲۴/۹/۸۵
+ نوشته شده توسط برادر حجّتی در جمعه بیست و چهارم آذر 1385 و ساعت
2:27 |
